Je stond vol in het leven, had een leuke uitdagende baan en probeerde een gezin draaiende te houden. Je deed dit met veel passie en ging er vol voor. Langzaam aan merkte je dat je vermoeid raakte en eenvoudigere taken veel meer tijd kosten. De momenten voor jezelf schoten er bij in. Je werd chagrijnig, snauwde naar je kinderen en partner en kon je werk door de vermoeidheid niet meer doen. Op een dag ging het echt niet meer, je energie weg was. Je raakte in een diep dal van totale uitputting.
Na de grote instorting voel je de energie wat toenemen. Je kan steeds meer maar je bent nog niet tevreden met de gemaakte vooruitgang, je hebt nog niet voldoende energie om een dag normaal door te komen.
Herken je dit?
- Als een vriendin je belt om spontaan wat leuks te doen – een wandeling, een middagje shoppen – zou je dolgraag “ja” zeggen. Maar in je lijf voel je de onrust die je vertelt dat je al te veel gedaan hebt die ochtend. Je zegt dus nee, en je kunt wel janken!
- Je bent wanhopig. Door die blijvende vermoeidheid krijg je jouw gedachten nog altijd niet op een rijtje. Je hebt geen overzicht wat vandaag gedaan moet worden, waar te beginnen, wat prioriteit heeft, of hoe jij zelf tot rust kan komen. Zelfs het eten koken lijkt een heel project te zijn. Vriendinnen en familie springen nog altijd bij in de huishouding. Hartstikke lief, maar je wilt ook weer zelf de regie in handen hebben!
- Je verdrietig wordt van het idee dat je nooit meer kan sporten terwijl je dat altijd zo fijn vond. Je had nog wel zo bedacht dat je het sporten altijd wilde volhouden.
- Je zit al tijden thuis door die stomme burn-out en je had verwacht sneller volledig aan het werk te kunnen. Je spreek je collega’s weinig. Je voelt je geen onderdeel meer van je werk. Je vervanger doet jouw werk inmiddels minstens net zo goed als jij deed. Je voelt je volstrekt nutteloos.
- Je hebt eindelijk weer zin om iets leuks te lezen, maar de tweede bladzijde moet je wel 4x opnieuw lezen en dan nog weet je niet wat er staat. Wat stond er ook alweer op de eerste bladzijde? Dat boek dat je graag wilde lezen gaat weer terug in de kast.
- Artsen kunnen geen aanwijzing voor je blijvende vermoeidheid vinden en zeggen dat als je het rustig aan doet en voldoende ontspanning opzoekt je vanzelf herstelt. Maar voor hoe lang? Je doet al tijden rustig aan! Ook de goedbedoelde adviezen van iedereen helpen niet. Je hebt al zoveel geprobeerd, zoals vroeger naar bed, middagdutjes, wandelen en andere voeding.
Hoe nu verder?
Hoe lang kan deze situatie nog duren? Als jij zo doorgaat en niet snel meer energie krijgt, dan kom je die burn-out nooit te boven. Dan sta je straks permanent buitenspel. Verlies jij je baan, nemen de opa’s en oma’s de opvoeding en begeleiding van je kinderen over. Ben jij je vrienden kwijt op een enkeling na die nog eens op “ziekenbezoek” komt. Niemand meer om gelijkwaardig mee te praten, te lachen en te leven.
Als jij verandering wil, boek dan nu een kennismakingsgesprek waarin wij kunnen kijken of er een klik is en of ik jou kan helpen.